komediowe wampirzenie, gryziemy życie wampirycznym kłem i spijamy egzystencjalne bolączki na wesoło, wśród pensjonariuszy domu spokojnej starości (nie)życiowe dylematy młodej introwertycznej wampirzycy zakłóca inny wampir-malkontent z depresją, a właściwie z myślami samobójczymi, który chce zrobić rzeź staruszków, w sprawę wplątany jest jeszcze śmiertelnik, wnuczek jednej ze starszych pań, który nawiązuje przedziwny romans z cichą i pracowitą wampirką, kino momentami apatyczne, chwilami apetyczne, czasami tempo siada, ale żarty fajnie są bronione aktorskim trio: Maścianica-Sikorski-Kotschedoff, szczególnie Sikorski swoją charyzmą wiele nadrabia, w melancholijnych marudzeniach i błazeńskich wygłupach kręcimy się sprawnie i też nieporadnie, ciepło i niezdarne, ale jakoś ujmujący jest ten chaos, ogólnie urocze kino wampirze, które bawi się konwencją, ma pocieszną aurę, choć balansuje między powagą a groteską na granicy cringu
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz